Article

Chu ชวนดูหนังข้ามปีต้อนรับปี 2561


โดย เมื่อ

คืนข้ามปีแบบนี้หลายคนคงออกไปฉลองตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ แต่เราเชื่อว่ายังมีอีกหลายคนที่เคาท์ดาวน์อยู่ที่บ้าน และถ้าหากกำลังมองหากิจกรรมทำอยู่ เราขอแนะนำการดูหนังดีๆสักเรื่องข้ามปี โดยวันนี้ CHU จะขอนำเสนอหนังเรื่อง War For The Planet Of The Apes ที่แฝงแนวคิดเกี่ยวกับเรื่องความเชื่อต่างๆไว้ด้วย ศึกตัดสินครั้งสุดท้ายระหว่างเผ่าพันธุ์มนุษย์และวานร War For The Planet Of The Apes นำพาเรามาสู่บทสรุปส่งท้ายของไตรภาคกำเนิดพิภพวานร อันมีตัวละครเอกเป็นชิมแพนซีนามว่า ซีซาร์ (Caesar) ในส่วนของภาพยนตร์นั้น อัดแน่นด้วยเนื้อเรื่องที่เข้มข้นชวนติดตาม ฉากสงครามระหว่างมนุษย์และวานรที่ตื่นตาตื่นใจ งานเทคนิคพิเศษด้านภาพที่จะทำให้คุณรู้สึกเหมือนกำลังชมการแสดงของวานรจริงอยู่  ถือได้ว่า War For Planet Of The Apes เป็นภาพยนตร์ที่ตอบโจทย์ผู้ชมที่ชื่นชอบภาพยนตร์แนว Sci-Fi ล้ำจินตนาการได้ดีเลยทีเดียว แต่ถ้าหากลองนำภาพยนตร์เรื่องนี้มาวิเคราะห์ตีความความหมายเบื้องลึกให้ดีแล้ว เราจะพบว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เต็มไปด้วยการแฝงสัญญะทางศาสนาเอาไว้มากมาย [บทความต่อไปนี้มีการเปิดเผยเนื้อหาบางส่วนของภาพยนตร์หลายๆเรื่อง] มีทฤษฎีที่น่าสนใจเกี่ยวกับประเด็นนี้ คือ รูปแบบเรื่องราวที่เกิดขึ้นในภาพยนตร์ War For The Planet Of The Apes มีความใกล้เคียงกับเรื่องราวของ หนังสืออพยพ (Book Of Exodus) ในพระคัมภีร์ไบเบิล โดยมีซีซาร์เป็นตัวละครที่จำลองมาจาก โมเสส (Moses) ข้อสนับสนุนประการแรกของทฤษฎีนี้คือ กำเนิดและพื้นเพของตัวละครซีซาร์ซึ่งพิจารณาจากภาพยนตร์ภาคก่อนหน้าของไตรภาคร่วมด้วย ซีซาร์นั้นเกิดในแล็บทดลองของบริษัทวิจัยและผลิตยาโดยมีมนุษย์เป็นผู้คอยควบคุม เปรียบเทียบกับชีวิตของโมเสสที่กำเนิดเป็นชนชั้นที่ถูกกดขี่ ต่อมาซีซาร์ถูกเลี้ยงดูอย่างดีเยี่ยงมนุษย์โดยนักวิทยาศาสตร์ เหมือนกับที่โมเสสถูกชุบเลี้ยงให้เติบโตมาในชนชั้นกษัตริย์ จนภายหลังซีซาร์เริ่มเรียนรู้ได้ว่าเผ่าพันธุ์วานรนั้นต่ำชั้นกว่ามนุษย์ ซีซาร์จึงมุ่งหมายที่จะปลดปล่อยวานรให้เป็นอิสระไม่อยู่ใต้มนุษย์อีกต่อไป เช่นเดียวกับโมเสสที่พบว่าชาวฮิบรูนั้นถูกชาวอียิปต์กดขี่มาโดยตลอด จึงเป็นประสงค์ของโมเสสที่จะปลดปล่อยพวกเขาเหล่านั้นให้เป็นอิสระ อีกประการหนึ่ง นั่นคือในช่วงใกล้บทสรุปของเรื่อง เหตุการณ์หิมะบนยอดเขาถล่มใส่กองทัพมนุษย์ อันเป็นผลให้กองทัพมนุษย์ไม่สามารถไล่ติดตามวานรได้อีกต่อไป เหตุการณ์นี้ชวนให้นึกถึงเหตุการณ์โมเสสแหวกทะเลที่อิงจากในหนังสืออพยพได้อย่างชัดเจน ซึ่งผลสรุปของเหตุการณ์ทั้งสองเรื่องราวก็คือ การหลุดพ้นจากการไล่ตามและโอกาสสำหรับการปักรากสร้างฐานที่อยู่ใหม่ของกลุ่มอพยพ การแฝงสัญญะทางศาสนาในภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์เช่นนี้ ไม่ได้เกิดขึ้นใน War For The Planet Of The Apes เป็นเรื่องแรก หากแต่ว่าสิ่งนี้เคยเกิดขึ้นในภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังหลายต่อหลายเรื่องมาก่อนแล้ว  อย่างภาพยนตร์เรื่อง Harry Potter เองก็เป็นอีกหนึ่งภาพยนตร์ดังที่มีการแฝงสัญญะทางศาสนาเอาไว้ โดยสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ แฮร์รี่ พอตเตอร์มีฐานะเป็นทั้งผู้พิทักษ์และผู้ปลดปล่อยพ่อมดบริสุทธิ์ให้รอดจากศาสตร์มืด โดยที่ก่อนจะสำเร็จลุล่วงได้นั้น แฮร์รี่ต้องเผชิญกับความตายแล้วฟื้นคืนชีพกลับมา และผู้ไถ่บาปที่ตายแล้วฟื้นคืนชีพก็คงเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากพระเยซูคริสต์ (Jesus Christ) นั่นเอง จากภาพยนตร์ที่ยกมาทั้งหมดนี้ ทำให้เราได้เห็นว่าศาสนา ความเชื่อหรือตำนานเทพต่างๆนั้นล้วนแต่สามารถเป็นแรงบันดาลใจ หรือมีอิทธิพลต่อผู้สร้างผลงานได้  หรือนี่อาจจะเป็นการสื่อสารในเชิงศาสนา ความเชื่อของผู้สร้างผลงาน ผ่านชิ้นงานที่พวกเขาเหล่านั้นสร้างขึ้นมาก็เป็นได้  

Article

ความหลากหลายทางศาสนาในเชิงปฏิบัติที่ถูกมองข้ามในจุฬาฯ


โดย เมื่อ

ในรั้วจามจุรีแห่งนี้ มีกิจกรรมต่างๆให้พวกเราตื่นตาตื่นใจมากมาย  เป็นที่น่าชื่นชมที่จุฬาฯเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความเปิดกว้างทางศาสนา และมีการใส่ใจความแตกต่างทางศาสนา เพื่อให้สังคมสามารถอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข   อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จุฬาฯจะมีวัฒนธรรมแบบพหุวัฒนธรรม และความแตกต่างทางศาสนาก็ได้รับการใส่ใจ แต่ในทางปฏิบัตินั้นก็สามารถเกิดความ “ไม่สบายใจ” ของบางคนได้ เสียงสะท้อนจากผู้ให้สัมภาษณ์หลายคนถึงกิจกรรมบางอย่างในคณะ หรือในระดับมหาวิทยาลัยที่ไม่เอื้อต่อหลักศาสนา โดยผู้ปฏิบัติอาจจะคำนึงไม่ถึงโดยไม่ตั้งใจ โดยเราจะขอยกตัวอย่างมาเป็นลำดับข้อต่อไปนี้ และเสนอข้อคิดเห็นในการแก้ปัญหาดังกล่าว เพื่อให้เห็นมโนทัศน์ของปัญหาได้ชัดเจนยิ่งขึ้น พร้อมกับแนวทางการแก้ปัญหา 1.กิจกรรมต้อนรับน้องใหม่ เช่น กิจกรรมรับน้อง หรือกิจกรรมเชียร์ เป็นต้น สามารถพบได้ว่ามีรูปแบบการใช้ถังน้ำร่วมกันในการแจกจ่ายน้ำดื่มแก่น้องๆปีหนึ่ง (หรือแม้แต่รุ่นพี่เอง) ซึ่งอาจมีประเด็นได้รับแจ้งว่า นอกจากอาจพบปัญหาทางสุขภาวะแล้ว นิสิตมุสลิมบางคนก็เกิดความไม่สบายใจก็เกิดปัญหาดังกล่าว เพราะบางที ผู้ที่ดื่มน้ำหรือใช้หลอดร่วมกัน ก็อาจรับประทานหมูมาก่อน จึงหลีกเลี่ยงการดื่มน้ำจากถังร่วมดังกล่าว ซึ่งทำให้นิสิตมุสลิมผู้นั้นเสียความเสมอภาคในการเข้าถึงน้ำดื่มนั่นเอง โดยทั้งนี้ ปัญหาดังกล่าวสามารถหลีกเลี่ยงได้ หากมีการใช้ภาชนะบรรจุน้ำแยกสำหรับแต่ละบุคคล ซึ่งผู้จัดกิจกรรมสมควรจะจัดสรรให้เรื่องดังกล่าวเกิดขึ้น 2.กิจกรรมในเชิงคณะนิยมอื่นๆ เช่น การแสดงตนเป็นนิสิตคณะนั้นๆ เพื่อสร้างความเป็นกลุ่มสังคมในคณะ โดยต้องผ่านพิธีกรรมบางอย่าง ซึ่งอาจขัดต่อหลักศาสนาบางศาสนา (มักมีการทำความเคารพรูปเคารพหรือสัญลักษณ์) ถึงแม้จะมีการแยกผู้ที่มีข้อห้ามทางศาสนาออกไปจากกิจกรรมดังกล่าว โดยการให้เหตุผลว่าเพราะเข้าใจถึงความแตกต่างทางวัฒนธรรม แต่หากมองในเชิงวิพากษ์แล้ว แทนที่จะแยกพวกเขาออกไปเพื่อที่จะได้ไม่ต้องกระทำสิ่งที่ขัดกับหลักศาสนาตน จะเป็นการดีกว่าหรือไม่ หากกลุ่มผู้จัดกิจกรรมสามารถออกแบบกิจกรรมให้รองรับทุกศาสนา แทนการคัดแยกผู้ที่ไม่สามารถเข้าร่วมกิจกรรมได้เพราะข้อห้ามทางศาสนา เนื่องจากการที่บอกว่าเข้าใจความแตกต่างทางศาสนาจึงคัดแยกพวกเขาออกไป แล้วเหตุผลที่จัดกิจกรรมเชิงคณะนิยมดังกล่าวเพื่อหวังความสามัคคีและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในคณะของตนจะยังประสบความสำเร็จอยู่หรือ เพราะมีการ “คัดแยก” ผู้ที่แตกต่างออกไปแต่ต้นอยู่แล้ว จากที่ได้นำเสนอมานั้น เป็นการยกตัวอย่างให้เห็นภาพของปัญหาความแตกต่างทางศาสนาที่เกิดขึ้นในเชิงปฏิบัติ ซึ่งทั้งนี้ จุฬาฯได้มีความเปิดกว้างทางศาสนาอยู่แล้ว ซึ่งที่จริงแล้วก็เปิดกว้างสำหรับผู้ที่ไม่นับถือศาสนา หรือผู้ที่นับถือศาสนาในลักษณะ “ตามทะเบียนบ้าน” อีกด้วย แต่ปัญหาดังกล่าวก็ยังพบเห็นได้อยู่ ซึ่งอาจเกิดจากความไม่เข้าใจ หรือการที่ปัญหานี้ยังไม่เคยหยิบมาพิจารณาอย่างจริงจัง ได้แต่หวังว่า ประเด็นเหล่านี้จะถูกนำไปคิดหาทางแก้ไขโดยผู้ที่มีอำนาจในการจัดกิจกรรมต่างๆ โดยทั้งนี้หากเราเชื่อว่าสังคมพหุวัฒนธรรมในจุฬาฯเป็นสังคมที่เราปรารถนาให้บังเกิดขึ้น เราก็ต้องใส่ใจเรื่องประเด็นเหล่านี้ ในลักษณะการนำใจเขามาใส่ใจเรามิใช่หรือ   ที่มารูป : https://dentist.kku.ac.th/news.php?id=207

Article

โรคซึมเศร้า : โลกไม่เศร้าถ้าเข้าใจกัน


โดย เมื่อ

เป็นโรคซึมเศร้า จริงหรอ? คำว่าโรคซึมเศร้า เรามักจะหมายถึง major depressive disorder (MDD) สังเกตว่าใช้คำว่า disorder ซึ่งแต่ก่อนมักใช้กับโรคที่ยังหาสาเหตุของการเกิดโรคไม่ได้  แต่ตอนนี้เชื่อว่าเกิดจากความผิดปกติของสารสื่อประสาท serotonin ในสมองลดลง คนส่วนมากเคยรู้สึกเศร้าหรือสิ้นหวังอย่างน้อยสักครั้งในชีวิต แต่โรคซึมเศร้าทางการแพทย์ที่ถูกต้องจะต้องมีอารมณ์เศร้าเกือบทุกวันโดยเฉพาะในตอนเช้า หมดความสนใจในกิจวัตรประจำวันและความสัมพันธ์กับบุคคลรอบข้าง และจะต้องเคยมีช่วงที่เกิดอาการอย่างว่าติดต่อกันอย่างน้อยสองสัปดาห์ อาจมาพร้อมอาการข้างเคียงเหล่านี้ คือ เหนื่อยล้า รู้สึกไร้ค่าหรือผิดเกือบทุกวัน ไม่มีสมาธิ ขาดความแม่นยำในการตัดสินใจ นอนไม่หลับแต่หลับทียาว มีความคิดค่าตัวตาย น้ำหนักลดมากกว่า 5% ในหนึ่งเดือน มีโรคที่คล้ายกับโรคซึมเศร้า Dysthymia เป็นรูปแบบที่เบากว่าแต่เรื้อรังกว่า MDD คือต้องมากกว่า 2 ปีอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตามคนสามารถมีภาวะซึมเศร้าเต็มรูปแบบในขณะที่มี dysthymia ก็ได้ แบบว่าเป็นทีเดียวพร้อมกันเลยสองโรคเลย นี่เป็นแค่การอธิบายให้พอเห็นภาพของคำว่าโรคซึมเศร้า ทางการแพทย์นั้นยังมีเกณฑ์อื่นอีกหลายข้อและมีอีกหลายโรคที่คล้ายกัน วินิจฉัยแยกโรคได้ยาก ดังนั้นหากสงสัยตัวเองให้พบแพทย์และอย่าเดาเอง ใครคิดว่าไกลตัว จากการค้นคว้าข้อมูลพบว่า พ.ศ. 2546:  ประเทศไทยมีคนเป็นโรคซึมเศร้าเกือบ 9 แสนคนจากประชากรไทย 63 ล้านคน มีปัญหาการฆ่าตัวตาย 1.8 ล้านคน พ.ศ. 2551: ความชุกของโรคซึมเศร้าของคนอายุ 45 ปีเท่ากับ 29.2% และเพิ่มขึ้นตามอายุ พ.ศ. 2553: อัตราการเป็นโรคซึมเศร้าในโรงพยาบาลคือ 11.5% ซึ่งเกี่ยวข้องกับปัญหาชีวิตคู่ สภาพจิตใจและประวัติเคยมีอาการซึมเศร้า พ.ศ. 2557: เก็บข้อมูลคนไข้ที่มามาหมอด้วยอาการซึมเศร้า พบว่าเป็น MDD 88% dysthymia 12% และมี 50% เป็นทั้งสองอย่าง พ.ศ. 2559: มีคนฆ่าตัวตายมากกว่า 5,000 คนต่อปีซึ่งมากกว่าการถูกฆ่าซึ่งมี 3,000-3,800 คนต่อปี ปัจจัยเสี่ยง หมอต้องถามคนไข้เรื่องประวัติที่มีปัจจัยประกอบเสี่ยงอยู่ประจำ เพื่อเป็นเหตุผลในการมั่นในว่าคนที่มาหาเราน่าจะเป็นโรคที่สงสัยจริง และเป็นข้อดีสำหรับคนไข้เองเพราะจะได้ตระหนักถึงโอกาสการเป็นโรคของตัวเอง ปัจจัยที่แก้ไขไม่ได้ เช่น เพศหญิงซึ่งมีโอกาสเป็นโรคซึมเศร้ามากกว่าผู้ชาย 70% และอายุยิ่งมากยิ่งเพิ่มโอกาสการเป็นโรคซึมเศร้า และปัจจัยที่สามารถแก้ไขได้ ซึ่งถ้าเราไปหาหมอ หมอก็จะหาวิธีบำบัดหรือหลีกเลี่ยง เช่น รักษาประวัติโรคเก่าทางจิตใจ เลิกกับแฟนเก่ามาก็พาไปกินดินเนอร์หนึ่งมื้อ(ล้อเล่นนะ) ปัจจัยอื่นที่น่าจะพบบ่อยในรั้วมหาลัยได้แก่ บุคลิกบางอย่าง เช่น มีความมั่นใจสูง พึ่งพาคนอื่น มองโลกในแง่ร้าย เจอเหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนจิตใจรุนแรง เป็นเพศที่สังคมไม่ยอมรับ ครอบครัวแตกแยก ติดยา   ภาวะแทรกซ้อน อ้วน นำไปสู่หัวใจ เบาหวาน เจ็บ ปวดทางกาย แอลกอฮอล์และติดยา มีปัญหาความสัมพันธ์กับคนในครอบครัว ความรู้สึกอยากฆ่าตัวตาย   เมื่อไหร่ต้องขอความช่วยเหลือ แนวโน้มในรอบห้าปีที่ผ่านมาบอกว่าคนไทยเจ็บป่วยทางจิตเพิ่มขึ้น อย่างน้อย 1.5 ล้านคนโดยยังไม่รวมบางส่วนที่ไม่ยอมมารับบริการ สาเหตุหนึ่งคือภาพลักษณ์ของการไปหาหมอจิตเวชไม่ดี มองว่าทุกคนที่ไปหาหมอคือโรคจิตซึ่งไม่จริง หมอจิตเวชเหมือนที่ปรึกษาที่วางใจได้คนหนึ่งและสามารถจ่ายยาได้ด้วยถ้าจำเป็น หาหมอทันทีหรือถ้ารู้สึกลังเล ให้ลองคุยกับเพื่อนหรือคนรัก เขาอาจช่วยคุณได้ “ท่านสามารถช่วยคนที่มีภาวะซึมเศร้า ไม่ให้ป่วยเป็นโรคซึมเศร้าได้… และเมื่อป่วยก็รักษาหายได้” world health day 2017 ที่มารูปภาพ : http://life1019.com/2015/08/its-ok-to-not-be-ok/ http://issue247.com/health/ways-to-tell-the-difference-between-sadness-anddepression/

Chula Life

พากินเมนูหวานเย็นรอบจุฬาฯส่งท้ายปีเก่า


โดย เมื่อ

ช่วงเทศกาลส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ เราเชื่อว่าหลายคนคงกำลังมองหาของกินอร่อยๆไว้ทานฉลองกับครอบครัวหรือเพื่อนๆ CHU! จึงรวบรวมเมนูคากิโกริและปังเย็นแสนอร่อยรอบรั้วจุฬาฯที่รับรองว่าถูกใจทุกเพศทุกวัย  ให้เหล่านักชิมสายหวานเย็นได้ไปลองกันดู ร้านหน้ายิ้ม ตั้งอยู่ที่ : ซอยจุฬาฯ 48 บริเวณหอยูเซ็นเตอร์ เวลาเปิดบริการ : ทุกวัน ตั้งแต่เวลา 11.00-21.00 น. ถ้าเดินเล่นแถวจุฬาฯแต่ไม่รู้ว่าจะแวะไปนั่งหลบร้อนที่ร้านไหน เราแนะนำให้มาที่นี่เลย ร้าน “หน้ายิ้ม” คาเฟ่เล็กๆ บรรยากาศน่านั่งที่ตกแต่งร้านด้วยไม้สีอ่อน ทางร้านมีเมนูหลากหลายไม่ว่าจะเป็นเครื่องดื่ม ขนมปังปิ้ง ฮันนี่โทสต์ และวาฟเฟิล แต่อีกหนึ่งเมนูที่เป็นเมนูขึ้นชื่อของร้านนี้ก็คือ “ปังเย็น” โดยมีปังเย็นภูเขาไฟโอวัลตินเป็นเมนูแนะนำของร้าน ปังเย็นภูเขาไฟโอวัลตินเป็นน้ำแข็งใสเกล็ดละเอียดกำลังดี ราดด้วยนมฉ่ำๆกลิ่นหอมหวาน โรยด้วยผงโอวัลติน ซีเรียล วางทับบนขนมปังที่หั่นเป็นชิ้นพอดีคำ ทานคู่กับวิปครีม เหมาะกับการชวนเพื่อนมาทานด้วยกัน 3-4 คน เราไปลองชิมมาแล้วรับรองว่าดับร้อนได้จริงแน่นอน คะแนน : 4/5   ร้าน Under Glass Café ตั้งอยู่ที่ : ซอยจุฬาฯ 6 โครงการ NapLap ชั้น 2 เวลาเปิดบริการ : ทุกวัน ตั้งแต่เวลา 10.00-22.00 น. หนึ่งในร้านที่เพิ่งเปิดใหม่ในโครงการ NapLab ที่นอกจากการตกแต่งร้านที่สวยงามเหมาะกับการถ่ายรูปแล้ว รสชาติของของหวานที่นี่ก็ยังอร่อยมากอีกด้วย สำหรับเมนูที่เป็นพระเอกของร้านนี้คือ “ชาเขียวถั่วแดงคากิโกริ (Matcha Redbean Kakigori)” หลายๆ คนอาจจะไม่คุ้นกับชื่อเมนูแบบนี้ แต่มันคือเกล็ดน้ำแข็งไสรสนมที่โรยด้วยผงชาเขียวและถั่วแดง ข้างในมีถั่วแดง คอร์นเฟลก เสิร์ฟคู่กับชาเขียวและโมจิไส้ถั่วแดงที่เหนียวนุ่ม รสชาติของชาเขียวถั่วแดงคากิโกรินี้ไม่หวานจนเกินไป มีกลิ่นหอมบวกกับความขมปนหวานของชาเขียว เมื่อกินคู่กันแล้วอร่อยละมุนลิ้นสุดๆ คะแนน : 5/5   ร้าน Sweet Circle ตั้งอยู่ที่ : สวนหลวงสแควร์ ซอยจุฬาฯ 5 เวลาเปิดบริการ : ทุกวัน ตั้งแต่เวลา 17.00-23.00 น. เป็นอีกหนึ่งร้านที่มีลูกค้าแน่นที่สุดในโครงการสวนหลวงสแควร์ เพราะนอกจากเมนูบัวลอยที่ครองใจนิสิตจุฬาฯแล้ว ที่ร้าน Sweet Circle ก็ยังมีเมนู “ปังเย็น” ที่ช่วยคลายความร้อนอีกด้วย เมนูปังเย็นที่อยากจะแนะนำของร้านนี้คือ “Choco Oreo” เป็นเมนูเกล็ดหิมะราดด้วยนม มีไอศกรีมรสช็อกโกแลตอยู่ด้านบน ตกแต่งด้วยโอรีโอ ข้างใต้ของปังเย็นมีขนมปังชิ้นเล็กหั่นพอดีคำ รสชาติของนมและโอรีโอเข้ากันได้เป็นอย่างดี เรียกได้ว่าคุ้มกับการต่อคิวเพื่อฝ่าฟันเข้ามาลองชิมของหวานในร้านแน่นอน คะแนน : 3.5/5   สุดท้ายนี้อยากบอกเพื่อนๆ ว่า Don’t concern too much about calories เรียนเหนื่อยแล้ว ก็พักผ่อนบ้าง ให้รางวัลตัวเองส่งท้ายปีเก่า ลองชวนเพื่อนๆ ไปชิมเมนูหวานเย็นให้ชื่นใจดูบ้างก็ดีนะ และที่สำคัญอย่าลืมออกกำลังกายดูแลสุขภาพกันด้วย

Interview

[TEDxChula] รีน่า อิษยา : ส่งต่อพลังความคิดผ่านงานออกแบบ


โดย เมื่อ

พลังความคิดที่ยิ่งใหญ่คงไม่สามารถส่งต่อสู่ผู้คนมากมายได้ หากขาดพื้นที่และเวทีในการแสดงออก เวทีและพื้นที่กิจกรรมในงาน TED X Chula นั่นล้วนผ่านการออกแบบ จากฝ่าย Stage and Event managers ทั้งสิ้น หนึ่งในนั้นคือ รีน่า หรือ อิษยา กิจเจริญ นิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ปี3 Stage and Event Managers ของ TEDxChula เธอทำงานด้วยความเชื่อว่า การออกแบบก็เหมือนกับการสื่อสารด้วยภาษา เมื่อเราถามถึงแรงบันดาลใจในการเลือกเข้ามาทำงานในตำแหน่งนี้ เธอตอบว่า “ความตั้งใจหลักของเราก็คือ การถ่ายทอดและส่งต่อความคิดดีดีที่ควรค่าแก่การแบ่งปัน ผ่านการออกแบบเพื่อให้เข้าถึงผู้คนได้มากยิ่งขึ้น” ในการออกแบบเวที TED x Chula นั่นมีหลายสิ่งที่ต้องคำนึงถึง เช่น Themeงาน องค์ประกอบโดยรวมของเวที เป็นต้น ซึ่งปีนี้ทีม Stage and Event managers มีแนวคิดในการออกแบบเวทีว่า จะเน้นให้ตัวเวทีช่วย support speaker และให้มีความโดดเด่นเข้ากับ theme  “ด้วยธีมของ Ted x chulalongkornU ปีนี้ คือ strive forward คอนเซ็ปของงานก็คือ การมี movement สอดแทรกเข้าไปในทุกส่วน ไม่ว่าจะเป็นทั้งตัวเวที หรือในส่วนของงานจัดแสดง“    รีน่ากล่าว ส่วนแนวคิดในการสร้างสรรค์งานจัดแสดง รีน่าเผยว่า จะเน้นการมีปฏิสัมพันธ์กันของผู้เข้าชมเป็นหลัก รวมถึงการเปิดโอกาสให้ผู้เข้าชมทุกคนมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นอีกด้วย “ผู้ร่วมงานจะได้สนุกไปกับงานจัดแสดงต่างๆในงาน ทุกคนจะได้มีโอกาส พูดคุย ทำความรู้จักกับบุคคลที่มีความสนใจเหมือนๆกัน เรียนรู้ถึงสภาพสังคมปัจจุบันกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น เพื่อให้ทุกคนพร้อมที่จะ strive forward ไปกับเรา“ งานออกแบบไม่ได้เกี่ยวข้องกับความสวยความงามเพียงอย่างเดียว แต่ต้องสื่อสารอะไรบางอย่างด้วย งานออกแบบไม่ได้เกี่ยวข้องกับความสวยความงามเพียงอย่างเดียว แต่ต้องสื่อสารอะไรบางอย่างด้วย ก็เหมือนกับการทำcontent เผยแพร่ให้ผู้ชมในงาน “มันไม่ใช่ว่าเราจะวางโต๊ะตรงไหน หรือวางเก้าอี้ยังไง แต่เป็นการคำนึงถึงประโยชน์ และ ความประทับใจที่ผู้เข้าร่วมจะได้รับกลับบ้านไป” ท้ายที่สุด TED x Chula ทำให้เธอ ได้ฝึกฝนในสิ่งที่ร่ำเรียนมา ทำให้มีประสบการณ์ในการทำงานมากขึ้น และเหนือสิ่งอื่นใดคือเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอได้เริ่มทำอะไรใหม่ๆ ก้าวออกจาก comfort zone ที่เคยเป็น

Interview

[TEDxChula] ต้า ภาณุ : ความท้าทายของงานกราฟิก


โดย เมื่อ

ตัวลูกศรสีแดงซ้อนทับสลับกัน เหมือนกำลังพุ่งไปหาเป้าหมายอะไรบางอย่าง สะท้อนถึงธีมงานของ  TEDxChulalongkornU ในปีนี้ ที่มีชื่อว่า Strive Forward เหล่านี้ล้วนเป็นงานของฝ่ายกราฟิก ที่ต้องสร้างสรรค์งานศิลป์ให้ออกมาตรงกับคอนเซปต์และสะท้อนความเป็น TEDx ให้มากที่สุด ต้า-ภาณุ ตรีธวัชชัยวงศ์ นิสิตชั้นปีที่ 4 คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นหนึ่งในทีมงานออกแบบงานกราฟิกต่างๆ ที่ปรากฎสู่สาธารณชน “เราเชื่อว่า TED เป็นพื้นที่สำหรับการกระจายความคิดดีๆ ไอเดียแปลกใหม่ เป็นช่องทางที่ขยายไอเดียเล็กๆเหล่านั้นให้เกิด impact กับสังคมได้จริงๆ หรืออย่างน้อยก็สร้างแรงบันดาลใจให้กับคนอื่นๆในสังคม ดังนั้น เราจึงตั้งใจสมัครเป็นส่วนหนึ่งของทีม ด้วยศักยภาพและความสนใจส่วนตัวในเรื่องของกราฟิกดีไซน์ เมื่อมีโอกาสเราก็อยากเป็นส่วนหนึ่งในการส่งต่อสิ่งดีดีผ่าน TEDx” ต้าเล่าถึงความเชื่อของตัวเองที่มีต่อ TEDx ต้ายังเสริมอีกว่า “การได้มาคลุกคลีกับTEDx กับผู้คนที่มีความเชื่อคล้ายๆกัน สร้างแรงบันดาลใจให้ผมหลายอย่าง ทั้งในเรื่องการทำเพื่อสังคม ส่งต่อสิ่งดีๆ ผมว่ามันเป็นสิ่งที่สังคมปัจจุบันกำลังต้องการ ผมอยากให้ทุกคนรู้ว่า คุณไม่ได้กำลังทำหรือช่วยเหลือสังคมเพียงคนเดียว แต่มีคนอีกมากที่กำลังสรรสร้างความเชื่อเหลือ การให้ ในแบบที่แต่ละคนถนัด” สำหรับงานกราฟิกแล้ว แนวทางของการทำกราฟิกคงจะต้องทำตามธีมที่ระบุไว้ รวมถึงต้องดึงความโดดเด่นของงานตัวหนังสือผ่านสัญลักษณ์สีแดงและสีขาวของ TEDx แต่สำหรับต้า งานกราฟิกที่เขาทำให้ TEDx จะต้องมีกลิ่นไอของความแปลกใหม่และเอกลักษณ์ในงานของเขาลงในงานกราฟิกที่ออกมา “ เรื่องความเรียบง่าย สีแดง ขาว ดำและเทา แต่แฝงไปด้วยความมีพลัง เกิด impact ต่อคนที่ให้คือองค์ประกอบหลักในการทำงาน อีกส่วนหนึ่งคือพยายามนำเสนอสิ่งที่แปลกใหม่ให้เข้ากับธีม อย่างปีนี้ นำเสนอในธีม Strive forward เราก็มีความพยายามในการสื่อให้ตรงตามธีม ซึ่งจะเห็นได้จาก logo และ artwork ต่างๆ” ความท้าทายของงานกราฟิกไม่ได้มาจากตัวงานที่ยาก แต่มาจากคนจำนวนมากที่มาทำงานร่วมกัน ต้ายังเล่าถึงปัญหานี้และการแก้ปัญหาที่เขาเคยเจอว่า “การทำงานอาสาสมัครกับผู้คนที่หลากหลายจำนวนมากเป็นความท้าทายอยู่แล้ว ปัญหาในเรื่องความไม่เข้าใจกัน เรื่องการทำงานภายใต้เวลาที่จำกัด แต่ด้วยความเชื่อว่าอาสาสมัครทุกคนที่มาทำงานนี้ มี passion คล้ายๆกัน จึงทำให้ปัญหาที่เกิดขึ้นแก้ไขได้ไม่ยาก ทุกคนมีอะไรบางอย่างที่เชื่อมต่อกันได้ ความพยายามเข้าใจกันและกัน และพร้อมที่จะสนับสนุนกัน เป็นสิ่งที่ช่วยลดและแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น” ความท้าทายของงานกราฟิกไม่ได้มาจากตัวงานที่ยาก แต่มาจากคนจำนวนมากที่มาทำงานร่วมกัน เมื่อถามถึง TEDx ที่ชอบที่สุดในปีนี้ เขาตอบว่า “ก็คงเป็นของพี่อาร์ต ในยุคสมัยปัจจุบันที่ Technology พัฒนาไปไกลเกินจะคาดการณ์ได้ มนุษย์เรามีความสะดวกสบายมากขึ้น จริงไหมครับ แต่มนุษย์กลุ่มหนึ่งที่ต้องการความช่วยเหลือ เพียงแค่ให้สามารถใช้ชีวิตได้อย่างคนทั่วไป ไม่ได้ต้องการความสะดวกสบายอะไรมากนัก เทคโนโลยีกลับเข้าไม่ถึงกลุ่มคนกลุ่มนี้ ผมเชื่อว่าผู้พิการควรจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีด้วยเทคโนโลยีใหม่ๆ แต่การเข้าถึงเทคโนโลยีเหล่านั้นของผู้พิการยังเป็นไปได้ยากและมีปริมาณน้อย ทอร์คนี้อาจจะทำให้ใครหลายๆคนหันมาสนใจและทำความเชื่อของผมให้กลายเป็นจริงก็ได้นะครับ” นี่ก็คงเป็นบทสรุปความเชื่อของต้าที่มีต่อ TEDx  

Interview

[TEDxChula] ธีร์ เชาว์ปรีชา : เพราะภาพถ่ายไม่ได้แค่บันทึกเหตุการณ์


โดย เมื่อ

“ เราเชื่อในศักยภาพของตัวเรา ว่าเราจะตั้งใจ  มุ่งมั่นกับการถ่ายภาพอย่างสุดความสามารถ และสัญญาว่าจะถ่ายภาพเพื่อแสดงตัวตนและความคิดของ speaker แต่ละคนให้ออกมาดีที่สุด ผ่านทางภาพ เพื่อทำให้ผู้ชมได้รับสิ่งดีๆกลับไปเหมือนที่เราสามารถสัมผัสได้ ภาพถ่ายไม่เพียงบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ยังรวมถึง ความคิด จิตวิญญาณ สภาพสังคม อารมณ์ และความรู้สึก ที่ถูกฉาบด้วยภาพถ่ายแต่ละภาพ” ธีร์-ธีร์ เชาว์ปรีชา นิสิตชั้นปีที่ 3 คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวด้วยความเชื่อในศักยภาพตัวเองอย่างแน่วแน่ เพื่อที่จะถ่ายทอดภาพที่ดีที่สุดในงานออกมา และประสบการณ์ที่มากกว่า 2 ปีของธีร์ในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้ถูกนำมาใช้อีกครั้งในฐานะช่างภาพประจำงาน TEDxChulalongkornU ความท้าทายในการถ่ายภาพนอกจากจะเป็นการถ่ายรูปที่มีแสงน้อยโดยต้องรบกวนผู้ชมให้น้อยที่สุดแล้ว การถ่ายคาแรกเตอร์ของ speaker แต่ละคนก็สำคัญในการจัดองค์ประกอบภาพหรือแม้แต่แสงและสีของภาพ “แนวการถ่ายภาพสำหรับงาน Ted talk ไม่ตายตัว ขึ้นอยู่กับคาเรคเตอร์ของ speaker แต่ละคน และสภาพแวดล้อม  ตัวอย่างเช่น  หากถ่ายนักวิชาการ เราจะสร้างสรรค์โทนสีให้ออกมานุ่มนวล ละเอียดลออ เช่น การใช้สีขาวเป็นโทนของภาพ เลี่ยงการใช้สีสันฉูดฉาด และควบคุมการปรับแสงให้สอดคล้องกับการใช้สีและโทนของภาพ เพื่อเป็นตัวแทนของการชี้ทางสว่างความรู้ (enlighten knowledge)” ธีร์อธิบาย    ภาพถ่ายไม่เพียงบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ยังรวมถึง ความคิด จิตวิญญาณ สภาพสังคม อารมณ์ และความรู้สึก ที่ถูกฉาบด้วยภาพถ่ายแต่ละภาพ” นอกเหนือจากความท้าทายแล้ว เหล่าช่างภาพยังต้องเผชิญอุปสรรคหลายๆ อย่าง (ซึ่งเขาไม่พยายามเรียกว่าปัญหา) ประกอบกับความคาดหวังของฝ่ายต่างๆ ที่ต้องการผลงานของเขาเพื่อเผยแพร่สู่สายตาสาธารณะ ธีร์บอกว่า “ช่วงเวลาในการทำงานที่จำกัดที่ถ่าย speaker ตามสถานที่ต่างๆ ให้ทันเวลา นอกจากอุปสรรคด้านภาวะแรงกดดัน ความผิดพลาดจากการทำงานฝ่ายอื่นที่ทำให้การทำงานฝ่ายช่างภาพล่าช้า เป็นอุปสรรคที่สำคัญอีกประการหนึ่ง วิธีการแก้ไขอุปสรรคดังกล่าวข้างต้นทั้งหมดคือ เราคิดว่าอุปสรรคทุกอย่างแก้ไขได้    ค่อยๆคิด ค่อยๆทำ ในไม่ช้า เราก็จะสามารถก้าวผ่านอุปสรรคต่างๆไปได้” แน่นอนว่าการเลือกมาทำงานในครั้งนี้ นอกจากจะได้รับประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้น ยังได้แรงบันดาลใจหรือความเชื่อใหม่ๆ “ที่เราได้รับคือพลังบวกที่ผลักดันให้เรามีกำลังใจในการใช้ชีวิตมากขึ้น ทุกครั้งที่ photo ไปถ่ายภาพของ speaker แต่ละคน เราไม่ได้จดจ่ออยู่กับการถ่ายภาพเพียงอย่างเดียว แต่ยังให้ความสนใจกับความคิด ทัศนคติ และ ความรู้สึกของ speaker แต่ละคนที่เราสัมผัสได้ เมื่อเราสัมผัสได้ เราจะได้รับชุดความคิดกลับมาเป็นของเราและตกผลึกเป็นพลังบวกที่แตกต่างและน่าสนใจ จนทำให้เรารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก” ธีร์กล่าวอย่างมีความสุข ธีร์ยังเพิ่มเติมอีกว่า “มากกว่าแรงบันดาลใจ เราได้รู้จักกับ “ครอบครัวใหม่”   ครอบครัวที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น เป็นมิตร และพร้อมที่จะช่วยเหลือซึ่งกันและกันเสมอ  ครอบครัวที่ไม่ใหญ่โตแต่ทรงพลังทั้งพลังกายและพลังใจ  มีสมาชิกที่หลากหลายและเป็นเอกลักษณ์  และที่สำคัญเราอยากบอกว่า งาน EDxChulalongkornU  ปีนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าขาดใครสักคนในครอบครัวไป” ภาพของธีร์ที่ได้ออกมานั้น ก็ปรากฎชัดถึง “ความเชื่อ” ที่เขามีต่อครอบครัว TEDxChulalongkornU แห่งนี้  

Interview

หมิว ธนียา : แอดมินเพจHIWSUS สู่การเป็น Social Media Planner TEDxChula


โดย เมื่อ

ในยุคที่โซเชียลมีเดียครองพื้นที่การสื่อสารอย่างรอบด้าน ทำให้ TEDxChula จำเป็นต้องมีตำแหน่ง Social Media Planner รับผิดชอบหน้าที่นี้โดยเฉพาะเพื่อช่วยส่งต่อสิ่งดี ๆ สู่ผู้คนให้มากที่สุด ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือ หมิว-ธนียา ตันติสาธิต นิสิตปี 4 คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ที่ได้นำประสบการณ์จากการเป็นแอดมิน ฯ และบล็อกเกอร์มาช่วยในการทำงานครั้งนี้     “เชื่อว่าตำแหน่งนี้น่าจะตอบโจทย์สิ่งที่เราทำอยู่ได้ตรงจุด สามารถนำศักยภาพในตัวเองออกมาใช้ให้เป็นประโยชน์และพัฒนาศักยภาพตรงนั้นไปพร้อม ๆ กันเวลาทำงาน” คือเหตุผลที่เธอเลือกมาทำงานนี้ หมิวยังเสริมอีกว่า “ยิ่งได้มาทำใน TEDxChula เวทีที่ส่งต่อความคิดดี ๆ ผ่านประสบการณ์อันหลากหลาย จุดประกายแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่ให้แก่ผู้คนในวงกว้างและเราได้มาเป็นส่วนหนึ่งที่มีหน้าที่ทำให้สิ่งนี้ขยายไปสู่ผู้คนผ่านช่องทางประชาสัมพันธ์ต่าง ๆ ทำให้รู้สึกดีมากที่ถึงแม้เราจะไม่ได้เป็นผู้พูดให้พวกเขาฟังเอง  แต่ว่าเราก็สามารถเป็นปากเป็นเสียงที่ทำให้ข้อความดี ๆ เหล่านี้ส่งไปยังผู้คนในหลากหลายที่และร่วมส่งต่อมันไปด้วยกันอย่างก้าวไกล” เธอมองว่าโซเชียลมีเดียจำเป็นอย่างมากกับการประชาสัมพันธ์งาน TEDxChula เพราะยิ่งมีปฏิกิริยาตอบรับ (interaction) มากเท่าไร ยิ่งเข้าถึงผู้คนได้มากขึ้นเท่านั้น เฟซบุ๊กที่เป็นช่องทางหลักในการรับข่าวสารของคนส่วนใหญ่จึงเป็นทางเลือกหนึ่งที่เธอให้ความสำคัญ นอกจากจะรู้ปฏิกิริยาตอบรับแล้ว ยังสามารถตอบคำถามและถ่ายทอดสด (live) เพิ่มความใกล้ชิดกับผู้สนใจได้มากขึ้นด้วย ส่วนทวิตเตอร์แม้จะมีการรีทวิตและติดแฮชแท็กที่สร้างกระแสได้ไว แต่ก็จำกัดตัวอักษรทำให้บอกรายละเอียดมากไม่ได้ “การที่มีคนแชร์โพสต์ TEDxChula ของเราเพียง 1 ครั้งเพียงเพราะเขารู้สึกสนใจและอยากส่งต่อความคิดดี ๆ ในโพสต์ดังกล่าว ก็อาจทำให้โพสต์นั้นกระจายกว้างไปแบบทั่วโลกได้ในพริบตาเพียงเพราะมีคนให้ความสนใจพร้อม ๆ กัน ดังเช่นกระแสสังคมในทุก ๆ วันนี้ จึงเชื่อมั่นเป็นอย่างมากว่าโซเชียลมีเดียในช่องทางต่าง ๆ ที่ทำอยู่นี้จะเป็นเครื่องมือสำคัญในการผลักดันให้ TEDxChula ประสบความสำเร็จในปีนี้และปีต่อ ๆ ไปแน่นอน” การที่มีคนแชร์โพสต์ TEDxChula ของเราเพียง 1 ครั้ง ก็อาจทำให้โพสต์นั้นกระจายกว้างไปแบบทั่วโลกได้ในพริบตา จึงเชื่อมั่นว่าโซเชียลมีเดียในช่องทางต่าง ๆ จะเป็นเครื่องมือสำคัญในการผลักดันให้ TEDxChula ประสบความสำเร็จในปีนี้และปีต่อ ๆ ไป ทั้งนี้การใช้โซเชียลมีเดียก็ต้องระมัดระวังและรอบคอบเป็นอย่างมากโดยเฉพาะประเด็นอ่อนไหวอย่างภาษา, กฎหมาย, ศาสนา, พฤติกรรมและความนิยม เพราะไม่อาจรู้ได้ว่าใครสามารถรับรู้เนื้อส่วนนี้และคิดเห็นอย่างไร จึงต้องแสดง “ความเป็นกลาง” ให้มากที่สุดเพื่อป้องกันความขัดแย้งและไม่ให้เกิดข้อความด้านลบในเพจ ทีมโซเชียลมีเดียจึงต้องควบคุมการกระจายข่าวสารและรายละเอียดทุกอย่างให้ถูกต้องและคงความเป็น TEDxChula ให้มากที่สุด เมื่อถามถึงสิ่งที่ผู้ฟังจะได้จาก TEDxChula เธอตอบอย่างมั่นใจว่าทุกคนต้องได้อะไรกลับไปแน่นอน “อย่างที่รู้กันว่า TED นั้น เป็นการร่วมส่งต่อความคิด ประสบการณ์ แรงบันดาลใจในด้านต่าง ๆ อย่างหลากหลายให้แก่ทุกคน ดังนั้นไม่ว่าเรื่องใดก็ตามที่คุณฟัง ถึงจะไม่ใช่เรื่องที่คุ้นเคยหรือถนัด บางเรื่องอาจไม่เคยได้ยินมาก่อนด้วยซ้ำ แต่เชื่อเถอะว่าพวกเราได้ล้วนเตรียมสิ่งดี ๆ ที่จะทำให้ผู้ฟังทุกคนเกิดแรงกายแรงใจในการกระทำสิ่งที่ดีให้แก่ตัวคุณเองและโลกใบนี้อย่างแน่นอน” นอกจากสิ่งดี ๆ ที่มอบให้กับผู้ฟังแล้ว TEDxChula ก็ได้มอบหลายสิ่งให้กับหมิวจากการเป็นหนึ่งในทีมงานเช่นกัน เธอคิดว่าการมาทำงานนี้ถือเป็นการตัดสินใจที่ไม่ผิด เพราะไม่ว่าจะ TED หรือ TEDx ก็ดูเป็นสิ่งยิ่งใหญ่ที่สร้างแรงบันดาลใจและทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงจึงไม่ลังเลที่จะเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของงานนี้ ซึ่งสิ่งที่ได้รับกลับมาตลอดการทำงานหลายเดือนก็ไม่ทำให้เธอผิดหวังทั้งประสบการณ์ ทักษะทำงานร่วมกับผู้อื่น ความเสียสละและความอดทน “สิ่งที่ไม่เหมือนกับการทำกิจกรรมอื่นเลย คือ เรื่องของความเป็น TED ตลอดระยะเวลาการทำงานร่วมกันกับทีมงาน ทุกการ Brief ทุก Keyword ทุก Theme ที่ร่วมกันคิด มันเป็นเหมือนได้ซึมซับการส่งต่อสิ่งดี ๆ เพราะเราก็อยากทำให้ผู้ฟังรับรู้และเข้าใจสิ่งที่เราจะสื่อออกไปได้มากที่สุด หลังจากนี้ก็คงยึดหลักความเชื่อในพลังการส่งต่อสิ่งดี ๆ ให้แก่ทุกคนเลยทีเดียว” หมิวกล่าวทิ้งท้าย สิ่งที่ไม่เหมือนกับการทำกิจกรรมอื่นเลย คือ เรื่องของความเป็น TED ตลอดระยะเวลาการทำงานร่วมกันกับทีมงาน ทุกการ Brief ทุก Keyword ทุก Theme ที่ร่วมกันคิด มันเป็นเหมือนได้ซึมซับการส่งต่อสิ่งดี ๆ  

Chula Life

4 เคล็ด(ไม่)ลับพาหนีโสด ฉบับเด็กนิเทศ


โดย เมื่อ

1.อย่ามีแฟนเป็นคนในคณะ คำเตือนเรื่องหัวใจสำหรับเหล่าเด็กนิเทศก็คือ อย่ามีแฟนเป็นคนในคณะ ถ้าได้คนที่ดีเข้ากันได้และเวิร์คไปเลย จะเป็นคู่ที่เข้าใจกันสุดๆ เป๊ะปังเว่อ แต่ถ้าพลาดได้คนไม่ดี ไม่เข้าใจกัน ก็มีพังได้นะจ๊ะ เพราะถึงเลิกกัน แต่กิจกรรมคณะก็เยอะ อีเวนท์ก็แยะ ก็คงหนีหน้ากันไม่พ้นจากใต้ถุนคณะแน่ มิหนำซ้ำถ้าไปเจอว่าอดีตแฟนของเราไปปิ๊งปั๊งกับใครที่เรารู้จักในคณะอีก มีหวังได้ช้ำใจวนไปใครๆก็ช่วยไม่ได้เลยนะจ้ะนายจ๋า อีนี่ขอเตือน 2.ถ้าปี1ไม่มีแฟน จะไม่มีแฟนไป4ปี เป็นคำพูดติดปากของเหล่าเด็กนิเทศเลยก็ว่าได้ กับประโยคที่ว่า “ถ้าปี1แกยังไม่มีแฟน แกก็จะไม่มีแฟนไปทั้ง4ปีเลยนะ(เว่ย)” ซึ่งจริงๆแล้วอาจจะเป็นประโยคที่รุ่นพี่ปรมาจารย์นกทั้งหลายอยากจะบอกให้น้องปีหนึ่งรีบๆใช้ความสดใสเข้าสู้แบบเฟรชๆก่อนที่จะโดนงานและการสอบทับถมจนหมดโอกาสสะบัดส่าหรีไปซะก่อน แต่ถ้าคณะอื่นๆอยากจะมาช่วยพิสูจน์ให้ว่าความเชื่อของเด็กนิเทศอันนี้มันไม่จริง เด็กนิเทศทุกปีก็ยินดีจะสะบัดส่าหรีรอเลยจ้า   “ถ้าปี1แกยังไม่มีแฟน แกก็จะไม่มีแฟนไปทั้ง4ปีเลยนะ(เว่ย)” 3.เข้าคณะแล้วเลิกกับแฟน ไม่รู้ว่าพอเข้ามาในคณะแล้วเจอทั้งเฟรชชี่น้องใหม่หน้าใส ทั้งรุ่นพี่สุดเท่แสนเอาใจ หรือเพราะในคณะมีแต่คนหน้าตาดี เลยทำให้เหล่าเฟรชชี่ที่เข้ามาพากันหวั่นไหว โรคหัวใจกำเริบเลิฟ หันมาสวมคอนเวิร์ส โบกมือลาแฟนที่เคยคบมากันถ้วนหน้า แต่เอ๊ะ บางคนก็บอกว่าเป็นเพราะว่าวิถีชีวิตของนิเทศต่างหากที่ทำให้เหล่าเฟรชชี่ต้องกลับมาห่มสาหรีสวัสดีความโสดกันอีกครั้ง เพราะกิจกรรมในคณะ และภาระงานอีกมากมายที่กองกันสูงประหนึ่งเทือกเขาหิมาลัย ทำให้เวลาของเหล่าเด็กนิเทศแทบจะไม่เหลือ คู่รักที่ไม่เข้าใจว่าทำไม๊ ทำไมพวกเด็กนิเทศจะต้องมาเต้น มาทำละคร มาตอกฉากกันนักหนา เวลาไม่มีให้แบบนี้ ก็ไม่รู้ว่างานยุ่งจริงหรือเธอแอบมีใคร คงไม่แปลกที่หวานใจแต่ละคนในคณะจะทนไม่ไหว ได้แต่ขอเซย์กู้ดบายกันทั้งนั้น แต่เด็กนิเทศก็อยากจะกระซิบบอกเหลือเกินว่า วอนสังคมเห็นใจพวกเราด้วย ตอนนี้ไม่รู้เหมือนกันว่าระหว่างไฟจากการเผางานของนิเทศ กับความฮ็อตปรอทแตกของพี่ราม พระเอกละครปีนี้ อะไรจะร้อนแรงไปกว่ากัน 4.ทำฉากแล้วได้แฟน ก่อนที่ละครนิเทศของทุกปีจะได้แสดงให้กับคนดูได้ดูกัน เด็กนิเทศทั้งสี่ชั้นปีก็ต้องรวมตัวช่วยกันทำฉากละครที่ใต้ถุน กลายเป็นแหล่งที่ทำให้รุ่นพี่ รุ่นน้อง และเพื่อนๆได้มาพบปะกัน ใครทำฉากมือเลอะ ก็มีคนป้อนน้ำป้อนขนม นั่งทำฉากด้วยกันไป นั่งมองตากันไป ก็อาจจะเกิดปิ๊งปั๊งกันขึ้นมาได้ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าปีนี้เหล่าทีมงานทำฉากจะพากันสะบัดส่าหรีหนีโสด ตามชื่อละครปีนี้รึเปล่าน้า แต่ที่แน่ๆฉากละครปีนี้จะต้องเลิศแน่นอน ถ้าอยากรู้ว่าพลังรัก เอ้ย! พลังการร่วมแรงร่วมใจของเด็กนิเทศจะออกมายิ่งใหญ่แค่ไหน ก็อย่าลืมตีตั๋วมาเข้าชมกันนะจ๊ะนายจ๋า เพราะปีนี้ละครนิเทศฯเค้ามาในชื่อเรื่อง “Bharata Shaadi สะบัดส่าหรี หนีโสด” เรื่องราวเกิดขึ้นในเมืองที่ “ความโสดเป็นเรื่องต้องห้าม” สาวฮอตประจำเมืองอย่าง “เอช่า” กำลังยิ้มร่า เตรียมตัวสะบัดส่าหรีเข้าพิธีวิวาห์ แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น! เมื่อว่าที่สามีแสนดีของเธอกลับสลัดรักเธอไปอย่างกะทันหันและไร้เยื่อใย หนทางเดียวที่เธอจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างปกติสุข คือการตามหาเจ้าบ่าวมาเข้าพิธีวิวาห์แทนให้เร็วที่สุด ก่อนที่ความโสดซึ่งเป็นสิ่งที่ชาวเมืองหยามเหยียดที่สุดจะสร้างปัญหาให้กับเธอ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยเมื่อชายหนุ่มที่เธอต้องการมัดใจคือ “ราม” หนุ่มเจ้าสำราญที่เธอเคยฝากแผลใจไว้ให้เจ็บปวดเมื่อครั้งอดีต ปฏิบัติการมัดใจโจทก์รักเก่าครั้งนี้จะสำเร็จหรือไม่? เรื่องราวระหว่างความรักและความแค้นจะลงเอยอย่างไร? มาร่วมลุ้นและหาคำตอบไปพร้อม ๆ กับพวกเขาได้ในละครเวทีนิเทศจุฬาฯ ปีนี้ ขอเชิญผู้ชมที่สนใจร่วมลุ้นไปกับภารกิจหนีโสดสุดมันครั้งนี้ สะบัดเงินเข้ามาซื้อบัตรกัน และมาร่วมสะบัดส่าหรีกันในวันที่ 17-19 และ 24-26 พฤศจิกายน 2560 ณ โรงภาพยนตร์สกาลา สยามสแควร์ ราคาบัตร 250, 300 และ 350 บาท สถานที่จำหน่ายบัตร คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วันจันทร์-ศุกร์ เวลา 12.00 – 18.00น. หรือซื้อออนไลน์ผ่าน www.showbooking.com  

Interview

มาร์ช มาวีร์: PR งาน TEDxChula ที่ทำมากกว่าแค่ขายบัตรให้หมด


โดย เมื่อ

หลายคนคงรู้จัก TED กันดีว่าเป็นเวทีที่สร้างแรงบันดาลใจกับผู้คนมากมาย แล้วถ้าพูดถึง TEDx ล่ะรู้จักของที่ไหนบ้าง? แต่เชื่อไหมว่าคำถามนี้ไม่ใช่แค่ผู้ชมอย่างเรา ๆ ที่สงสัย เหล่าทีมงานเองก็สงสัยเหมือนกันว่าจะทำอย่างไรให้ TEDx ของตนเป็นที่รู้จักมากที่สุดโดยเฉพาะทีมพีอาร์ที่ประโยคนี้คงวนเวียนอยู่ในหัวหลายครั้งต่อวัน และความท้าทายนี้ก็ทำให้ใครหลายคนอยากลองทำฝ่ายนี้ดูสักครั้งรวมถึง มาร์ช-มาวีร์ รอบบรรเจิด นิสิตชั้นปีที่ 3 คณะพาณิชย์ศาสตร์และการบัญชี ที่เลือกมาทำตำแหน่ง วางแผนการตลาด (marketing planner) ของทีมพีอาร์งาน TEDxChula ครั้งล่าสุด “ผมเชื่อว่า ทุกคนมีประสบการณ์หรือไอเดียความคิดที่น่าสนใจและมีคุณค่าแก่การเผยแพร่ และ TED ก็คือสถานที่ที่จะสามารถถ่ายทอดสิ่งดี ๆ เหล่านี้ไปสู่คนจำนวนมากได้ ผมก็เลยอยากที่จะเป็นคนๆ หนึ่งที่จะได้มีส่วนร่วมในการส่งต่อแนวคิดดี ๆ ไปให้กับคนอื่น ๆ ได้มากที่สุด” ความท้าทายของงานพีอาร์ไม่ใช่เพียงแค่ทำให้คนรู้จักมากที่สุด แต่เป็นเข้าใจอย่างถูกต้องครบถ้วนที่สุด มาร์ชจึงเลือกเน้นช่องทางโซเชียลมีเดียเป็นหลักเพราะเข้าถึงผู้ชมได้มากและสื่อสารได้ตรงสิ่งที่ต้องการจะสื่อ (key message) ที่สุดซึ่งสิ่งสำคัญก็คือต้องทำเนื้อหา (content) ให้ตรงกับความสนใจของกลุ่มเป้าหมายหลักและเข้าถึงง่าย นอกจากบนพื้นที่สื่อออนไลน์แล้วสื่อออฟไลน์อย่างสื่อสิ่งพิมพ์ก็เป็นสิ่งที่มาร์ชต้องรับผิดชอบเช่นกันการวางแผนล่วงหน้าจึงเป็นสิ่งสำคัญ แต่เหนือสิ่งอื่นใดเขามองว่าการลงมือทำตามแผนที่วางไว้เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดเพราะเขาเชื่อว่าถ้าเกิดวางแผนไว้ดีแล้วแต่ไม่สามารถทำตามแผนได้ก็ไม่มีความหมาย เมื่อถามถึงจุดเส้นชัยของฝ่ายนี้ เขาตอบว่า “สำหรับการ PR อื่น ๆ งานสำเร็จอาจจะหมายถึงการขายบัตรหมด หรือมีคนมาดูเยอะๆ แต่สำหรับผม ผมมองว่างานจะสำเร็จจริงๆก็ต่อเมื่อมีคนมาดูงานของเราแล้วเขาได้รับแนวคิดดีๆหรือแรงบันดาลใจกลับบ้านไป ที่สำคัญคือสามารถนำเอาไปปรับใช้ได้จริงและเกิดการส่งต่อให้กับคนรอบข้าง เกิดเป็นแนวคิดดีๆสร้างผลสะท้อนเชิงบวก (positive impact) ให้กับสังคมของเราครับ” สำหรับการ PR อื่น ๆ งานสำเร็จอาจจะหมายถึงการขายบัตรหมด หรือมีคนมาดูเยอะๆ แต่สำหรับผม ผมมองว่างานจะสำเร็จจริงๆก็ต่อเมื่อมีคนมาดูงานของเราแล้วเขาได้รับแนวคิดดีๆหรือแรงบันดาลใจกลับบ้านไป ที่สำคัญคือสามารถนำเอาไปปรับใช้ได้จริง ทั้งภาระงานและความยากของฝ่ายพีอาร์คงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำทั้งหมดนี้ได้เพียงคนเดียว มาร์ชจึงขอยกความสำเร็จนี้ให้กับทีมของเขาด้วย “ผมคิดว่าปัจจัยหลักที่ทำให้งานนี้สำเร็จเลยก็คือ การทำงานเป็นทีม (teamwork) และ ความรับผิดชอบ (commitment) ครับ เพราะว่า TED นั้นไม่ใช่งานที่คนคนเดียวจะทำให้สำเร็จได้ เราจึงต้องมีทีมที่พร้อมจะมาร่วมมือกันทำงานนี้ ถ้าเกิดขาดคนใดคนหนึ่งในทีมนี้ไป ผมเชื่อว่างานนี้จะไม่สามารถเกิดขึ้นมาได้เลย และงานนี้เป็นงานที่จะต้องใช้เวลาเตรียมตัวมาก คนในทีมของเราจึงต้องมีความตั้งใจที่เหมือนกันและมุ่งมั่นอยากที่จะทำให้งานจึงจะทำให้งานนี้สำเร็จขึ้นมาได้ครับ” เนื่องจากต้องทำงานเป็นทีมและประสานกับหลายฝ่ายปัญหาหลักจึงหนีไม่พ้นเรื่องของการสื่อสารแต่การเรียนรู้และความรอบคอบก็ช่วยให้ปัญหานี้ลดลงได้ ซึ่งตรงนี้เองทำให้เขาได้รู้ว่าการทำงานจริง ๆ แตกต่างจากในห้องเรียน แต่ก็ทำให้ได้รู้จักเพื่อนใหม่มากขึ้น และที่สำคัญคือทำให้รู้สึกดีจากการเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยส่งต่อความคิดที่ดี ๆเหล่านี้ไปสู่คนอื่นอีกหลายคน TED นั้นไม่ใช่งานที่คนคนเดียวจะทำให้สำเร็จได้ เราจึงต้องมีทีมที่พร้อมจะมาร่วมมือกันทำงานนี้ ถ้าเกิดขาดคนใดคนหนึ่งในทีมนี้ไป ผมเชื่อว่างานนี้จะไม่สามารถเกิดขึ้นมาได้เลย แน่นอนว่านอกจาก TEDx จะให้แรงบันดาลใจกับคนที่มาฟังแล้ว ทีมงานอย่างมาร์ชเองก็ได้รับสิ่งดี ๆ เช่นกัน “เมื่อทำงานตรงนี้เรื่อยๆมันทำให้เราเรียนรู้อะไรเยอะมากโดยเฉพาะการเรียนรู้จากปัญหา เลยทำให้เชื่อมั่นว่าทุกความสำเร็จมันต้องมีอุปสรรคเสมอ ถ้ามันไม่มีอุปสรรคแสดงว่าเราไม่ได้ทำอะไรเลย เราก็พยายามช่วยกันแก้ทำให้ผ่านอุปสรรคต่าง ๆ จนทำให้เรามีความเชื่ออีกว่าทุกปัญหามีทางออกเสมอถ้าเราช่วยกันแก้ไขครับ บางครั้งสำหรับเรามันอาจจะเป็นปัญหาที่ใหญ่มาก แต่ถ้าเราปรึกษาคนอื่น ๆ หรือช่วยกันปัญหามันอาจจะเล็กมาก ๆ แล้วแก้ไขได้ไม่ยากครับ”

Interview

จุดเริ่มต้น TEDxChula ทอลค์ระดับโลกฝีมือนิสิตจุฬาฯ


โดย เมื่อ

พึ่งจบกันไปสำหรับงาน TEDxChulalongkornU ซึ่งปีนี้มาภายใต้หัวข้อ “STRIVE FORWARD” ถือได้ว่ากระแสตอบรับงาน TEDxChula นั้นดีเยี่ยมในทุกๆปี สังเกตได้จากจำนวนผู้เข้าร่วมงาน จำนวนผู้เข้าชมถ่ายทอดสด จำนวนยอดผู้เข้าชมวิดิโอบันทึกการพูดในช่อง Youtube และความคิดเห็นต่างๆตามสื่อ social media ใครจะทราบว่าเบื้องหลังการประสบความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่นี้เกิดจากการร่วมมือของนิสิตในรั้วมหาวิทยาลัยนี่เอง และวันนีี้ CHU! จะพาทุกคนไปรู้จักกับ “ดร. ทิม นพรัมภา” อาจารย์คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผู้ที่จุดประกายความคิดในการจัดงานนี้ขึ้นมาเพื่อให้นิสิตได้ลงมือทำงานจริง เพื่อพัฒนาศักยภาพของตนและส่งต่อความคิดๆดีให้กับสังคม อาจารย์เล่าให้ฟังถึงแรงจูงใจและกระบวนการในการขอลิขสิทธ์ TED มาทำกับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยว่า “ตัวอาจารย์เองเรียนและเป็นอาจารย์อยู่ที่อเมริกามานานมาก พอมาสอนที่จุฬาฯ เราก็สัมผัสได้ว่าเด็กที่นี่มีความสามารถไม่ได้ด้อยไปกว่าเด็กเมืองนอกเลย แต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่ต่างคือ ทำไมเด็กจุฬาฯ ถึงชอบอยู่ในกรอบ จริงๆไม่ใช่แค่เด็กจุฬาต้องเรียกว่าเด็กไทย  ไม่ว่าจะมัธยมหรืออุดมศึกษาแทบทุกคนอยู่ในกรอบหมด เวลาสอนก็นั่งฟังกันเงียบๆ ไม่มีใครพูดคุย โต้แย้งกับอาจารย์เลย  แล้วพอดีทางคณบดีกับรองคณบดีคณะพาณิชย์ฯ ก็บอกเราว่าเดี๋ยวนี้ TED มีการร่วมมือกับมหาวิทยาลัยต่างๆด้วยนะ เราสนใจอยากทำไหม ลองศึกษาดู ประกอบกับที่เราชอบ TED อยู่แล้วจึงลองอ่านศึกษา ก็พบว่าเป็นงานที่ไอเดียดี อยากทำ แต่ทำคนเดียวคงไม่ไหว ก็ได้อาจารย์คณิตเข้ามาช่วย เพราะอาจารย์คิดว่ามันจะให้ประโยชน์กับเด็กเรามากเลย ถ้าได้ลองทำงานจริง ได้คนที่ประสบความสำเร็จมาถ่ายทอดความคิดให้เขาฟังแบบสนุกภายในสิบแปดนาที จึงคิดจะทำขึ้นมาเป็นครั้งแรก  ตอนแรกไม่รู้เลยว่าต้องจัดงานอย่างไร แต่ช่วงนั้นคุณมาตินผู้ริเริ่มการจัด TED ในไทยมีการจัด workshop ที่เชียงใหม่ เป็น mini event ของ TEDxChiangmai อาจารย์กับอาจารย์คณิตก็ได้ไปเข้าร่วม เพราะแจ้งความประสงค์ไปว่าอยากจัด TED ในจุฬาฯ เขาก็สอนเราว่ากระบวนการต่างๆต้องทำอย่างไรบ้างพอกลับมาเราก็มานั่งกรอกใบสมัคร นั่งคิดว่าจะใช้ชื่ออะไรดี ซึ่งกว่าจะขอลิขสิทธิ์มาได้ก็นานมาก”  จริงๆไม่ใช่แค่เด็กจุฬาต้องเรียกว่าเด็กไทย  ไม่ว่าจะมัธยมหรืออุดมศึกษาแทบทุกคนอยู่ในกรอบหมด ความคิดที่น่าชื่นชมของอาจารย์อย่างหนึ่งนั่นคือ การที่จะไม่เริ่มต้นจากการบอกเด็กว่าถูกหรือผิด เพราะเด็กจะโฟกัสแค่จุดเดียว ว่าจุดที่บอกคือสิ่งที่ต้องทำ ตัวอาจารย์เองอยากให้นิสิตช่วยกันคิด ฟุ้งให้เต็มที่ แล้วค่อยช่วยแนะ ทำให้เข้าที่เข้าทาง เสมือนว่ามีพื้นที่อยู่หนึ่งไร่ถ้าบอกก่อนว่าอะไรถูก นิสิตก็จะใช้แค่หนึ่งตารางเมตรตรงนั้นที่อาจารย์บอกว่าถูก แต่ถ้าได้ความคิดทั้งหมดจากหลายๆคนมันก็จะเพิ่มคุณค่ายิ่งขึ้น  สามารถใช้พื้นที่ในการคิดและพัฒนาได้มากขึ้น  นอกจากนั้นเด็กๆจะได้ร่วมงานกับบุคคลที่เชี่ยวชาญ มีประสบการณ์ เช่น การดึงพี่ๆ BEC-Tero มาช่วยทำโปรดักชั่น การถ่ายทำวิดิโอ ถ่ายทอดสด นิสิตก็จะได้เรียนรู้งานการจัด event เขียนแผนงานจากพวกพี่เขา หรือการคุยงานกับสปีกเกอร์นั้นก็จะได้มุมมองอะไรกลับไปเยอะ ทุกคนจะได้เรียนรู้จากการทำงานจริง เสมือนว่ามีพื้นที่อยู่หนึ่งไร่ถ้าบอกก่อนว่าอะไรถูก นิสิตก็จะใช้แค่หนึ่งตารางเมตรตรงนั้นที่อาจารย์บอกว่าถูก แต่ถ้าได้ความคิดทั้งหมดจากหลายๆคนมันก็จะเพิ่มคุณค่ายิ่งขึ้น  สามารถใช้พื้นที่ในการคิดและพัฒนาได้มากขึ้น แน่นอนว่าในทุกการทำงานนั้นย่อมประสบกับปัญหาหรือความท้าทายต่างๆTEDxChula เองก็ต้องเผชิญกับสิ่งเหล่านี้เช่นกัน อจารย์บอกกับ CHU! ว่า “อย่างแรกคือมันยังไม่มั่นคงด้วยตัวเอง เราอยากให้เด็กๆลุกขึ้นมาทำต่อกันเอง โดยที่ไม่ต้องมีอาจารย์เป็นตัวตั้ง เป็นชมรมหรือเป็นกลุ่มนิสิตอะไรก็ได้ อย่างที่สองคือ เราอยากให้เด็กพัฒนา ถ้าเราทำแบบเดิมเหมือนทุกปี นิสิตก็จะไม่พัฒนา เพราะฉะนั้นเราต้องทำอะไรที่มันไม่เหมือนเดิม ฉีกแนว เช่นปีแรกเราจำกัดคนเข้าฟังหนึ่งร้อยคน  ปีที่สองเราเลยมีโจทย์ว่าต้องมีผู้ฟังมากขึ้นกว่าเดิม อาจารย์เลยไป workshop ที่สวิสเซอร์แลนด์มา ซึ่งถ้าไปอันนี้เราจะสามารถจัดงานได้แบบไม่จำกัดจำนวนผู้เข้าฟัง ถือว่าเป็นสาม TED ในไทยที่ทำได้ จากนั้นเราตั้งเป้าว่าใหญ่อย่างเดียวไม่พอ ต้องทำให้แน่นขึ้นด้วย ทุกฝ่ายก็จะมีโจทย์ที่ยากขึ้น เช่น ฝ่าย curator ก็ยากขึ้นกับการพูดคุยกับสปีกเกอร์เพื่อคิดเรื่องที่จะพูด  ฝ่าย PR ก็ยากในการทำอย่างไรให้คนฟังมาเต็มจำนวน แล้วปีนี้เราจะทำอย่างไรให้เด็กพัฒนาขึ้น เพราะเราก็ใหญ่แล้ว ดังนั้นเราต้องไม่มาแนวเดิม ซึ่งนั่นทำให้ต้องคิดต่อว่าแล้วจะทำอย่างไรหล่ะ มันก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เราจะต้องท้าทายในทุกปี เพื่อที่ทุกคนจะได้คิดใหม่ ทำใหม่ กล้าออกจาก comfort zone” หากถามถึงปัจจัยที่ทำให้ TEDxChula ประสบความสำเร็จ อาจารย์ทิมมองว่าเกิดจากหลายปัจจัย อย่างแรกคือศักยภาพของนิสิต เด็กๆที่มาทำตรงนี้ทุกคนเก่ง มีความสามารถ ช่วยกันคิดหาทางออก ทางแก้ไขให้กับปัญหาสังคมไทย ความคิดก็มาจากหลายมุมมองเพราะนิสิตมาจากหลากหลายคณะ อาจารย์เป็นเพียงพี่เลี้ยงที่คอยตบซ้าย ตบขวาให้เข้าที่ และผลักดันให้ทุกคนไปถึงจุดสูงสุดของความสามารถ TEDxChula จึงมีความสดใส นอกจากนั้นยังได้รับการสนับสนุนจากคณะ มหาวิทยาลัย และพาร์ทเนอร์เป็นอย่างดี เพราะกระแสตอบรับที่ล้นหลามในสองปีที่ผ่านมา ปีนี้จึงได้ดำเนินการจัดต่อ ซึ่งความโดดเด่นของ TEDxChula ในปีนี้นั้น คือไม่ได้เพียงแค่สร้างแรงบันดาลใจ แต่จะผลักดันให้คนลงมือทำจริงๆ สร้างการเปลี่ยนแปลงให้กับสังคม นิทรรศการก็จะไม่น่าเบื่อ กิจกรรมในนิทรรศการเน้นการลงมือทำจริง เพราะไม่อยากให้ผู้ฟังมีแรงบันดาลใจแค่ตอนฟัง หรือหลังจบงานเพียงหนึ่งสัปดาห์ อยากให้พอฟังเสร็จได้แรงบันดาลใจแล้วรู้สึกว่าต้องทำให้ได้ แล้วกลับไปทำจริงๆ TEDxChula ในปีนี้นั้น คือไม่ได้เพียงแค่สร้างแรงบันดาลใจ แต่จะผลักดันให้คนลงมือทำจริงๆ สร้างการเปลี่ยนแปลงให้กับสังคม เราถามต่อว่าถ้ามีโอกาสมี Talk เป็นของตนเองอาจารย์ทิมจะพูดเรื่องอะไร อาจารย์หัวเราะเล็กน้อยก่อนตอบว่า “ถ้าอาจารย์มีโอกาสได้พุดคงอยากพูดเรื่องการจัดกิจกรมพวกนี้มาเข้าในระบบการศึกษา เรียกว่า Active Learning เรียนรู้จากการได้ทำจริง เรารู้สึกว่าตรงนี้มันยังหายไปจากกระบวนการเรียนของไทย ถ้าตรงนี้มันเข้ามาอยู่ในหลักสูตรได้ อาจารย์ว่าเด็กไทยจะไม่ได้แค่เรียนเก่ง แต่จะทำงานเก่งมากด้วย” สุดท้ายเราให้อาจารย์ฝากถึงนิสิตที่สนใจจะมาทำ TEDxChula หากมีโอกาสจัดอีกในปีหน้า “อาจารย์อยากให้นิสิตหลายคณะ ก้าวจากcomfort zone จริงๆ ทุกคนต้องกล้ามารวมตัวกันเพื่อพัฒนาสังคม TEDเป็นการสื่อสารที่สร้าง การเปลี่ยนแปลงให้สังคมได้จริงๆ  ถ้าทุกคนมารวมตัวกันทำสิ่งนี้ อาจารย์มั่นใจว่าจะได้เรียนรู้ทักษะการทำงานหลายออย่างและได้คืนประโยชน์กลับสู่สังคม”   เรียกได้ว่าเป็นอีกหนึ่งกิจกรรมดีๆที่เกิดขึ้นภายในรั้วจุฬาฯของเราที่ผลักดันให้นิสิตได้แสดงศักยภาพของตนอย่างเต็มที่ เห็นได้ว่าสิ่งดีๆแบบนี้เกิดจากประกายความคิดและความร่วมมือร่วมใจจากบุคลากรภายในมหาวิทยาลัย CHU! เชื่อว่าหากทุกคนเชื่อในความสามารถของตน กล้า ที่จะลงมือทำ เราทุกคนในมหาวิทยาลัยจะสามารถเป็นส่วนหนึ่งในการส่งต่อเรื่องราวดีๆและเปลี่ยนแปลงสังคมได้

Article,Chula Life

มองความเชื่อในรั้วสีชมพูผ่านเลนส์


โดย เมื่อ

ในปีหนึ่งๆ จุฬาฯมีนิสิตนับหมื่นคนเดินเข้าและออกจากสถานศึกษาแห่งนี้ บ้างมาเรียน บ้างมาทำกิจกรรม ไหนจะบุคลากรอื่นที่ไม่ใช่นิสิต เช่น อาจารย์ พนักงานขับรถ พนักงานทำความสะอาด ยิ่งสถานที่นั้นมีคนเยอะ ความคิดในแต่ละเรื่องก็ยิ่งแตกต่างหลากหลาย หรือพูดง่ายๆก็คือยิ่งมากคนก็ยิ่งมากความคิด และความคิดก็นำมาซึ่งความเชื่อ “ความเชื่อที่แตกต่างกัน” “ความเชื่อกระจายตัวอยู่ทุกที่ เราจะสัมผัสถึงได้หากเรารู้สึกเป็นส่วนหนึ่งกับความเชื่อนั้น ในจุฬาลงกรณ์แห่งนี้ก็มีความเชื่อมากมาย อาจเป็นความเชื่อที่น่ารักๆ ของนิสิตกลุ่มเล็กๆ หรืออาจจะเป็น ความเชื่อของคนส่วนมากในการทำสิ่งหนึ่งสิ่งใด ให้เป็นไปในแนวทางเดียวกัน แล้วคุณล่ะ มีความเชื่อแบบไหนบ้างในจุฬาฯแห่งนี้” “ชโย ชโย จุฬาฯ สถานศึกษาสง่าพระนาม” “ความเชื่อเป็นเรื่องปัจเจกบุคคล ต่างคนก็ต่างมีความเชื่อเป็นของตัวเอง ความเชื่อที่เรายึดถืออาจไม่เป็นความจริง และสิ่งที่เราคิดว่าเป็นความจริงก็อาจเป็นแค่ความเชื่อของคนกลุ่มหนึ่ง เราไม่อาจรู้ได้ว่าแต่ละคนมีความเชื่ออย่างไร จนกระทั่งเราได้ไปพูดคุยกับพวกเขา ลองเปิดใจรับอะไรใหม่ๆ พูดคุยกับคนอื่นเยอะๆ เราจะได้อะไรกลับมามากมายแน่นอน” “เด็กวิทย์กีฬา เค้าก็ไม่ได้เป็นนักกีฬาสุดโหดทุกคนหรอกนะ” สิ่งที่เราคิดว่าเป็นความจริงก็อาจเป็นแค่ความเชื่อของคนกลุ่มหนึ่ง เราไม่อาจรู้ได้ว่าแต่ละคนมีความเชื่ออย่างไร จนกระทั่งเราได้ไปพูดคุยกับพวกเขา ลองเปิดใจรับอะไรใหม่ๆ เราจะได้อะไรกลับมามากมายแน่นอน “มีความเชื่อยิบย่อยที่ถูกจำกัดอยู่แค่ในบางสังคม บางคนก็เจอกับมันทุกวัน แต่สำหรับบางคนที่ไม่ใช่คนในท้องที่นั้นๆ ก็คงไม่อาจจะรู้ได้เลย เพราะอันที่จริงแล้วทุกๆที่ในจุฬาฯ มี รายละเอียดเล็กๆซ่อนอยู่มากมาย อาจเป็นความเชื่อที่สร้างความเฮฮาในหมู่เพื่อน ความเชื่อสนุกๆในแต่ละกิจกรรมของคณะ หรือ ความเชื่อที่ทำให้เราขนหัวลุก ทุกสิ่งพร้อมที่จะให้เราไปค้นหา ถ้าเรากล้าเปิดใจ” “ถาปัตย์เป็นอีกคณะที่มีความเชื่อเยอะและน่าสนใจมาก แต่มันถูกจำกัดอยู่ในลานของพวกเขาแหละ ไม่ค่อยมีใครรู้เท่าไหร่นัก” “ความเชื่อมักเป็นสิ่งที่พิสูจน์ไม่ได้ นี่เองที่ทำให้สิ่งนี้แตกต่างจากความจริง แต่ความเชื่อก็เป็นจริงในความรู้สึกของเราเสมอ ถึงเราจะเป็นนิสิตที่ศึกษาเกี่ยวกับหลักความจริง สิ่งที่เป็นตรรกะ แต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจของใครหลายคนทั้งยามสุขและยามทุกข์เช่นกัน เราอยู่ในสังคมที่มีความลงตัวระหว่างวิทยาศาสตร์และไสยศาสตร์” “เข้าหอประชุมแล้วเคารพองค์พ่อด้วยนะครับน้องๆ” “ความเชื่อ ถ้าจะให้เปรียบก็คงเหมือนกับเพลง เพลงบางเพลงเมื่อหมดยุคสมัยของมัน เพลงก็ถูกลืมเลือนไปตามวันเวลา มีเพลงใหม่ๆ เข้ามาแทนที่อยู่เสมอ บางเพลงก็ฮิตติดตลาดยาวนานเหลือเกิน บางเพลงก็ดังเป็นพลุแตก แล้วก็เงียบหายไป นั่นก็อยู่ที่ว่าคนในรุ่นนี้ได้ร้องเพลงให้คนรุ่นหลังได้ฟังสืบทอดต่อไปไหม” “ตึกนี้เคยใช้ทำกิจกรรมของจุฬาฯมากมาย พอเวลาผ่านไปที่แห่งนี้ก็กลายเป็นเพียงอนุสรณ์ความทรงจำของพี่ๆ รุ่นก่อนๆ” ความเชื่อ ถ้าจะให้เปรียบก็คงเหมือนกับเพลง เพลงก็ถูกลืมเลือนไปตามวันเวลา บางเพลงก็ฮิตติดตลาดยาวนาน อยู่ที่ว่าคนในรุ่นนี้ได้ร้องเพลงให้คนรุ่นหลังได้ฟังสืบทอดต่อไปไหม “ความเชื่อส่วนใหญ่ ถูกตีกรอบด้วยสถานที่ สถานที่แห่งหนึ่งมีความเชื่อแบบนี้ อีกสถานที่หนึ่งก็มีอีกแบบ หรืออาจจะไม่มีเลยก็ได้ เพราะผู้คนมีความทรงจำต่อเวลา สถานการณ์ และสถานที่ ความเชื่อจึงถูกตรึงอยู่กับสถานที่ด้วย” “ไหนตุ๊กแกน้า ว่ากันว่าใครเจอตุ๊กแกบนเรือสำเภาที่อยู่ในตึกนี้จะได้แฟนเป็นเด็กบัญชีแหละ”  

ปิดโหมดสีเทา