Chula Life

แมว = หมา: ก้อนขนเดินได้แห่งใต้ถุนนิเทศฯ


โดย เมื่อ

เปล่าเลย นี่ไม่ใช่การเปรียบเทียบคุณค่าของหมากับแมวอย่างออกหน้าออกตาแต่อย่างใด แต่คือหนึ่งในบทความสำหรับคนที่รักหมามากกว่าแมวแต่ก็ไม่ได้รังเกียจในขนอันอ่อนนุ่มของเจ้าตัวขี้อ้อนสี่ขา ส่วนเหตุผลของชื่อเรื่องราวที่ว่า “แมว = หมา” นั่นก็เพราะว่านี่เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับหมาประจำคณะนิเทศศาสตร์ซึ่งมีชื่อว่า ‘แมว’ นั่นเอง

CMN-4552

มารู้จักแมว

เจ้าแมวเป็นหมาเพศผู้ ขนไม่สั้นมากสีน้ำตาลอมทอง รูปร่างสันทัดค่อนไปทางใหญ่ มีใบหูตูบตกทั้ง 2 ข้าง มันสวมปลอกคอที่คุณยามประจำคณะหามาให้ติดคอไม่ห่าง ครั้งแรกที่พวกเราเจอมันคือเมื่อช่วงสิงหาคม-กันยายนปีที่แล้ว (2558) ได้ยินข่าวลือกันว่ามีคนเอามันมาปล่อยเอาไว้หน้าคณะ ในตอนนั้นสภาพแมวดูไม่ได้เลย ทั้งมอมแมมและสกปรกชนิดที่ถ้าเป็นคนมันคงเป็นคนที่ไม่เคยอาบน้ำหวีผมมาก่อนในชีวิต

และนั่นคือภาพลักษณ์แรกของเจ้าแมว

CMN-4615

ทำไมต้องแมว

ความรู้สึกแรกของเด็กในคณะบางคนที่มีต่อเจ้าแมวสามารถอธิบายสั้นๆ ได้ว่ามันคือ ‘หมาหยิ่ง’ เพราะมันชอบเดินหนีแทบทุกคนที่พยายามเรียกมันให้เข้าไปหา นิสัยสมกับชื่อแมวที่มีคนตั้งให้มันไม่ผิด แต่ความน่ารักของมันจะโผล่มาในเวลาที่มันหิวและเห็นว่าคุณมีของกินบางอย่างอยู่ในมือ มันจะใช้สายตาอ้อนวอนขัดกับใบหน้านิ่งแล้วแลบลิ้นเลียปากตัวเองให้คุณดู แน่นอนว่าน่าหมั่นไส้มาก ทำให้คนในคณะเห็นพ้องต้องกันว่ามันคือหมาที่ให้ความรู้สึกเหมือนกับแมวมากเหลือเกิน

ก็นิสัยมันเหมือนแมวอะ

จนเมื่อระยะเวลาผ่านไปได้ 1 เทอม เด็กนิเทศฯ ก็เริ่มไม่รู้สึกแปลกใจที่มีเจ้าแมวอยู่ในคณะอีกต่อไป ดูเหมือนว่ามันจะเดินเอื่อยเฉื่อยย้ายตัวไปนอนตรงนู้นทีตรงนี้ทีได้เต็มที่ตามใจตัวเอง พวกเราไม่รู้สึกขัดใจหรือคิดบ่นเมื่อมันมานอนอยู่ใกล้ๆ เวลามีกิจกรรมของคณะ มันกลายเป็นหมาที่น่ารักของทุกคน จนเจ้าแมวเริ่มมีชื่อเรียกหลากหลายมากขึ้น ทั้ง “หมี” , “หมา” , “แฮร์รี่” , “เอ็ดเวิร์ด” ฯลฯ

CMN-4535

พวกเราเริ่มรักมันขึ้นทุกวัน เริ่มเห็นความสำคัญของมันทีละน้อย

จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ เจ้าแมวเจออุบัติเหตุจนต้องเข้าโรงพยาบาล แม้ว่าในท้ายที่สุดจะไม่ได้อันตรายถึงแก่ชีวิต แต่เด็กนิเทศฯ จำนวนไม่น้อยก็เป็นห่วงมันอย่างมาก ด้วยเหตุการณ์นี้เองที่ทำให้หลายคนได้ตระหนักว่าแท้จริงแล้วเรากำลังตกหลุมรักเจ้าก้อนขนเดินได้นี่โดยไม่รู้ตัว มาถึงตอนนี้ มันไม่ได้เป็นแค่เจ้าแมวที่น่ารักเท่านั้น หากแต่ได้กลายมาเป็นหมาประจำคณะที่ทุกคนรักและเอ็นดูไปแล้ว

และที่สำคัญคือ เจ้าแมวที่เคยถูกตราหน้าว่าเป็นหมาหยิ่ง ตอนนี้มันได้เปิดใจให้กับทุกคนแล้ว

CMN-4648

พัฒนาการแมว

ถ้าเป็นเมื่อก่อนที่เจ้าแมวยังไม่คุ้นเคยกับใครในคณะสักคนเดียว มันคงจะทำหน้านิ่งใส่แล้วลุกขึ้นเดินหนีทันทีที่ใครพยายามเข้าไปเล่นด้วย ร้ายกว่านั้น มันอาจจะแยกเขี้ยวขู่เล็กน้อยด้วยสีหน้าหงุดหงิด ก่อนลุกหนีไปปลีกวิเวกเพียงลำพัง ทว่าพอเวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งปี เจ้าแมวก็เริ่มยินยอมให้คนในคณะสัมผัสตัวมันอย่างสนิทใจ มันมักจะนอนคว่ำเหยียดขาหน้า จ้องมองคนที่เดินเข้าหาพร้อมกระดิกหางให้ คล้ายจะบอกว่าดีใจที่มีคนมาคอยเล่นด้วยและคอยมาอยู่เป็นเพื่อนมันที่ใต้ถุน ล่าสุดอัพเกรดแล้ว มีการตบขาหน้าใส่เวลาอยากให้ลูบหัวอีกต่างหาก ร้ายจริงๆ

CMN-4533

แต่ฉันว่าไม่ใช่แค่เจ้าแมวเท่านั้นหรอกที่ดีใจ เด็กนิเทศฯ ทั้งคณะเองก็ดีใจเหมือนกันที่ได้มีเจ้าแมวเป็นหมาประจำคณะ เราพอใจกับการได้เห็นมันนอนกลิ้งอย่างไม่มีอะไรทำไปทั่วใต้ถุนคณะ เรารักในพฤติกรรมแมวๆ ที่มันทำใส่คนไปทั่วทั้งที่เป็นหมา จากความไม่ประทับใจในครั้งแรกที่เจอ ได้แปรเปลี่ยนมาเป็นความรักและความเอ็นดู ถึงขนาดที่ทำให้ต้องเกิดแอคเคานต์อินสตาแกรม @catcatatnitade ขึ้นมาให้มันโดยเฉพาะ แถมยังแซวเน็ตไอดอลพิมฐาด้วยการตั้งชื่อแอคเคาท์ว่า ‘แมวฐา’ เสียด้วย ทำเอานึกว่าเป็นเน็ตไอดอลตัวใหม่ไปเลย

แต่ถ้าใครดูออนไลน์ไม่อิ่มใจ อยากสัมผัสความแมวๆ แบบตัวเป็นๆ ก็ลองเข้ามาแวะทักทายมันได้ที่บริเวณใต้ถุนคณะนิเทศศาสตร์ ไปจนถึงใต้ตึกพินิตประชานาถ จะเจอมันแสตนด์บายนอนกลิ้งเกลือกอยู่ตลอด 24 ชั่วโมงเลยจ้า

CMN-4557

ถ่ายภาพโดย ชไมนาถ เหรียญวิจิตร์ (อักษรศาสตร์)

เขียนเมื่อ โดย...

More to Read...

จั๊กจี้: ถามตอบปัญหาของปฏิกิริยาสุดพิศวง [TEDxChula] ต้า ภาณุ : ความท้าทายของงานกราฟิก 40 ปี 6 ตุลาฯ: เมื่อปากกาเขียนบนเก้าอี้ มาร์ช มาวีร์: PR งาน TEDxChula ที่ทำมากกว่าแค่ขายบัตรให้หมด ใต้ร่มจามจุรี: เรื่องราวของไม้ใหญ่บนถนนสายแรกในจุฬาฯ

Comments

ปิดโหมดสีเทา